1. نمیدونم باید خوشحال باشم یا ناراحت که اسطوره موسیقی پاپ، پرطرفدارترین خواننده جهان و یا مایکل جکسون فوت کرد (بر اثر حمله‌ی قلبی). از جهتی خوشحالم از جهاتی ناراحت، خوشحال چون همه از آزار و اذیت‌هایی که میکرد خبر داریم و بهتره یه چنین آدمی از رو زمین بچیده بشه، اما ناراحت هستم اما نمیدونم واسه چی!!
   اما از نظر اینجانب اگه به کاراهای خارج از موسیقی و هنرش توجهی نداشته باشیم مایکل برای خودش واقعن اوسطوره بود فروش ۷۵۰ میلیون آلبوم در سراسر دنیا، کلی حرکات موزونِ عجیب و غریب و ... البته لازم به ذکر که تا حالا حتّا یک آهنگِش رو هم کامل گوش ندادم! اما در هر صورت به کلیه طرفداراش تسلیت عرض میکنم.
   
2. خوشبخدانه این چند روز اخیر ظهر^* که از خواب پامیشم هنوز صورت نشسته راهی باغمون (سمنان - شهمیرزاد) می‌شم، با خوانواده و سر خودم رو با بالا رفتن از درخت‌های گیلاس گرم میکنم، ۱. خوشحالم از این که از سیاست و دیگر اخبار دورم ۲. ناراحتم که در جریانات سیاسی کشور قرار نمیگیرم.
   همین موارد باعث شده که دیگه تقریبن به کل حوصله خوندن مطالب سیاسی رو ندارم.
   *: ظهر از خواب پامیشم چون شب‌ها حداقل تا ساعت ۴ بیدارم.
   
3. نمیدونم باید دسبند مشکیم رو باز کنم یا نه! البته تصمیم خودم رو گرفتم تا آخر این هفته زمان بستنش رو تمدید میکنم چون مایکل جکسون هم به یادها پیوست.

غلط املایی‌(ها) و نظرات مربوط به این پست رو گذارش بدید.

کلمات کلیدی: مایکل جکسون، موسیقی، موسیقی پاپ، گیلاس، دسبند مشکی